Friday, September 28, 2007

kvraagetaan

Deze ochtend op de tram;

Hij vraagt of hij naast haar mag komen zitten
Zij neemt met een zucht haar rugzak van de stoel zodat hij kan plaats nemen
Ik zit het bankje achter hen en glimlach

Hij zegt dat zij er goed uitziet
Zij lacht flauwtjes
Ik vind dat best een lieve opmerking

Hij zegt dat ze mooie benen heeft
Zij lacht nog eens flauwtjes
Ik denk dat er toch wel betere openingszinnen zijn dan dat en heb moeite om mijn lach in te houden

Hij zegt dat hij het meent
Zij zoekt met haar ogen een ontsnappingsroute
Ik heb héél veel moeite om mijn lach in te houden en denk dat hij dit nog niet vaak heeft gedaan en dat hij er dan toch geen succes heeft mee gehad

Hij vraagt naar waar ze de tram neemt
Zij antwoordt
Ik begin dit keischattig te vinden en denk terug aan de tijd van; "Mag lie komen buiten spelen?"

Hij zegt dat het slecht weer is
Zij zegt dat dat wel meevalt
Ik vraag mij af van welke planeet zij komt want op dit ogenblik is het echt wel st**ntweer

Hij zegt dat ze mooie handen heeft
Zij zegt danku
O jeetje daar komen die lachkrampen weer..

Hij vraagt of ze al werkt
Zij zegt van wel en legt uit wat ze doet
Hij antwoordt dat het wel boeiend werk lijkt
Zij lacht even
Ik vind het grappig - tegen het schattige aan - en denk in mezelf 'komaan joh vraag haar mee naar de cinema'

Hun gesprek kabbelt voort
Hij stelt veel vragen
Zij geeft korte antwoorden
Ik blijf voor hem supporteren

Aan de halte stapt hij, zij en ik af
Hij gaat naar links en zij naar rechts
Hij zegt nog dag en zij lacht
En terwijl ik naar het werk wandel, neurie ik 'kvraagetaan' van De Fixkes

1 comment:

Kriss said...

Dat is wel een schattig schrijfsel. Ik heb het met de glimlach gelezen en zag heel je verhaal voor me.