Wednesday, February 21, 2007

Typisch

Ik ben iemand die regelmatig een stoot uitsteekt om 'U' tegen te zeggen.. Al goed gebeurt dit niet al te vaak (zo om de paar maanden) en gisteren was het nog eens zover.

We hadden met een paar afgesproken om op 'ziekebezoek' te gaan. Alles ok, na de eerste telefoontjes alles mooi in m'n agenda geschreven en het plaatje paste mooi in elkaar. Als alles goed zou gaan zou ik na het werk naar huis rijden, K. 's eten klaar maken, zelf een boke maken en op het gemakske naar de boot vertrekken om een half uurtje later aan de overkant opgepikt te worden door K. en N. Ik zou voet op Hobookse bodem zetten om 18h15!

Om de één of andere duistere, maffe reden is dat alles in het water gevallen omdat ik er maar een uurtje (..) naast zat!

Na een chaotische dag op het werk, vertrek ik daar om 16h14 - dat was al later dan voorzien! Ik stap goed door richting tramhalte en aan het licht staat er een tram klaar. En op dag ogenblik flitst het door mijn hoofd; "als ik die tram niet haal, mis ik de boot'..

DAT is dus het ogenblik dat het allemaal mis is gelopen.. Want vanaf toen was ik in de onderstelling dat ik om 17h15 in Hoboken moest zijn!!

Ik spurt richting tramhalte, haal de tram nog :-) en sms onmiddellijk naar K. dat ik net de tram heb gehaald en dus later aan de boot zal zijn. Geen reactie van K. Ik sms even snel naar K. dat die zelf voor het eten zal moeten zorgen maar dat is enkel op te warmen en zou geen probleem mogen zijn.

Ik snor Linkeroever door, vlieg door Burcht om in Kruibeke te wagen op de eerste de beste plek te parkeren en loop op een drafje richting veer. Ik schiet voor de 2de keer die dag in een spurt want de kapitein staat op het punt de bareel te laten zakken en richting Hoboken te varen.

Ik bel met enige trots naar K. om te zeggen dat ik de boot toch heb gehaald en dus om kwart na in Hoboken kan zijn (bij mij was het toen 17h05). K. zegt nog steeds niets over het feit dat ik er een uur naast zit!

Ik blaas uit op de boot en stap rustig af in Hoboken. Als ik bij K. in de auto stap zit die met een grote grijns achter het stuur.

Je had mijn snoet moeten zien toen ze heel vrolijk zei dat we toch maar een uur later hadden afgesproken..

Ik kon mezelf een goed pak slaag geven - ok het zou geen zicht zijn maar ik ben die dag wel 2 keer in een spurt geschoten om in mijn gedachten op tijd te zijn terwijl ik nog al de tijd van de wereld had! We hebben er allemaal eens goed mee gelachen - zeker toen bleek dat R. een uur te laat was ;-)

Al goed dat dit soort stoten niet te vaak voorkomen in mijn leventje (ik hou wel hout vast)..

No comments: