Friday, May 12, 2006

Verslagenheid

Gister heeft een 18-jarige in het centrum van Antwerpen 2 volwassenen en een kleuter neergeschoten!

Nadat hij het wapen had gekocht, is hij ermee door de stad getrokken. Een vrouw zat een boek te lezen op een bank en deze vrouw was zijn eerste slachtoffer. Nadat hij haar had neergeschoten heeft hij gewoon zijn 'wandeling' verder gezet tot hij een vrouw en een kleuter tegen kwam. Hij heeft beide neergeschoten en is toen zelf neergeschoten door een wijkagent die toevallig in de buurt was.

Ik was blij dat ik neer zat toen ik het nieuws las. Ik was en ben er nog niet goed van.. Het gevoel van onmacht en verslagenheid is niet uit te leggen - ik loop rond met een leeg, hol gevoel vanbinnen..

Later die dag is gebleken dat hij de mensen uit racistische overwegingen heeft neergeschoten. De beide vrouwen hadden - op het zicht - één ding gemeen; ze waren allochtoon en droegen (volgens de nieuwszenders) een hoofddoek. Verder is vandaag gebleken dat de kleuter op een verkeerd tijdstip, op de verkeerde plek was - de dader wist niet dat het meisje een belgische was - om het zo maar te zeggen.

Ik schaam mij om die jongen! Ik hoop dat hij een lang leven voor de boeg heeft en dat hij goede begeleiding krijgt, zodat hij binnen een periode beseft wat hij gedaan heeft! En dan mag hij de rest van zijn, o zo lange leven, met zo'n enorm schuldgevoel rondlopen dat hij, héél langzaam, knettergek wordt!

Ik ben van nature geen wraakachtig persoon maar dit..

Ik voel me echt slecht!

No comments: