Friday, April 21, 2006

D.

Ben daarstraks C. tegengekomen. We zaten op dezelfde tram maar ik merkte haar pas toen ze recht stond om, samen met haar zoontje, af te stappen. Aangezien het lang geleden was dat ik ze nog had gezien, sprong ik mee van de tram om even hoi te zeggen (de rest zou ik wel te voet doen).

Een schattige, speelse, goedlachse jongen haar D., ondertussen 2 1/2. Hij nam direct mijn hand vast om een 'stapke' in de wereld te zetten :-) Toen vertelde C. dat hij naar een speciale school gaat, D. blijkt gehandicapt te zijn.. En het is niet makkelijk voor hen. De school is enorm duur maar de kinderen krijgen er extra aandacht EN ze krijgen dagelijks kinesitherapie - en dat kostenplaatje loopt maandelijks hoog op!

Je zou dan ook denken dat ouders in zo'n situatie, recht hebben op premie's - meer kindergeld of iets soortgelijk. Dit klinkt heel simpel maar als je bedragen hoort van € 600,00 in de maand voor school en dokterskosten is een rekensommetje snel gemaakt (huur of afbetaling, eten, ...).

En dan blijkt het in dit landje toch niet zo simpel te gaan, ook al maken we reclame voor onze 'zorgkas'. Het is zelfs zo erg dat C. een rechtzaak is begonnen - ik duim voor haar en D. Per slot van rekening is gebleken dat die school goed voor hem is en dat zijn toestand erop vooruit gaat.

Uiteindelijk heb ik met een vreemd gevoel afscheid genomen van een sterke mama die zich in de steekt voelt gelaten door de huidige maatschappij. En van een kleine jongen die steeds lacht alsof er niets aan de hand is.

No comments: