Tuesday, February 14, 2006

..

Er is geen reden tot feesten. We zijn aan een cursus begonnen met het moto "Samen uit, samen thuis" maar we zijn maar met z'n 2-tjes thuis gekomen.. E. is er niet geraakt en R. en ik vragen ons af waarom niet - we snappen het echt niet!

We moesten één voor één het lokaal binnen en daar werd je uitslag meegedeeld. Ik heb R. niet weten binnen gaan en buiten komen (zat ergens anders..). Maar toen ik terug kwam, stond ze te huilen in de gang. Toen ze al snikkend zei dat ze geslaagd was ging ik totaal uit m'n dak!

Van R. en E. was ik overtuigd dat ze zouden slagen!

Ik had er dan ook alle vertrouwen in toen E. binnen ging. Maar toen ze al 'neen-knikkend' en met tranen in de ogen buiten kwam, wist ik het even niet meer! Zij die er zovéél voor had gedaan en waar ik geen ogenblik aan twijfelde dat ze zou slagen, was er niet door.. Hoe kan dat - waar is het fout gelopen?

Ik had er zoiszo niet veel vertrouwen in toen ik nog naar binnen moest. Heb G. iets horen zeggen van 'net voldoende', K. zei iets 'bij de lesgevers eens informeren waar je fout zat'. Ik kon het niet geloven, echt niet.. Ben het nadien dan maar een 2de keer gaan vragen - G. in alle staten :o/ Ik was blij, neen tevreden, maar niet intens gelukkig..

En toch zit ik er nog mee verveeld! Het klopt niet - ik wel en E. niet! Tijdens de oefensessie's was E. zoveel beter! Ik moet me inhouden om niet bij de lesgevers te gaan informeren.. R. en ik kunnen er echt niet aan uit.

Ik heb nadien toch nog van de fles van R. gedronken - ik begrijp nu dat mensen op tijd en stond een 'goei borrel' kunnen gebruiken..

No comments: